Ωλένια νευρίτιδα


Η ωλένια νευρίτιδα αποτελεί μια πιεστική νευροπάθεια του ωλένιου νεύρου στον αγκώνα. Είναι η 2η πιο συχνή πιεστική νευροπάθεια μετά το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα και οφείλεται σε πίεση του νεύρου στην αύλακα που διατρέχει στην έσω πλευρά του αγκώνα.

Ποιες είναι οι συχνότερες αιτίες πίεσης του ωλενίου νεύρου στον αγκώνα?


Τα αίτια της ωλένιας νευρίτιδας είναι συνήθως άγνωστα μιας και το ωλένιο νεύρο κινείται σε ένα στενό χώρο στην ωλένια αύλακα και είναι αρκετά ευαίσθητο σε ερεθισμό. Συνηθέστερα, παρατηρείται σε ασθενείς που έχουν λυγισμένο τον αγκώνα για πολλή ώρα (π.χ. στον ύπνο ή σε χρήση τηλεφώνου), όταν στηριζόμαστε στον αγκώνα σε σκληρή επιφάνεια (π.χ. υπάλληλοι φραφείου), σε τραυματισμούς της περιοχής του αγκώνα ή σε ανατομικές παραλλαγές. Οι συχνότεροι παράγοντες κινδύνου είναι ο βλαισός αγκώνας, κατάγματα ή εξαρθρήματα του αγκώνα, αρθρίτιδα της περιοχής ή τέλος κύστεις και όγκοι.


Πώς εκδηλώνεται η ωλένια νευρίτιδα?


Το ωλένιο νεύρο δίνει την αίσθηση στην έσω πλεύρα της άκρας χείρας συνεπώς η πιο συχνή ενόχληση είναι μούδιασμα στο μικρό και το ½ του παράμεσου δακτύλου. Στα αρχικά στάδια είναι περιοδικό και υποχωρεί με την έκταση του αγκώνα, ωστόσο σε βαρύτερες περιπτώσεις γίνεται μόνιμο, ενοχλήτικό και συνεχές ακόμη και κατά τη διάρκεια της νύχτας. Επίσης, το ωλένιο νεύρο είναι υπεύθυνο για την κίνηση μικρών μυών που εκτελούν κινήσεις δεξιοτεχνίας στην άκρα χείρα συνεπώς σε προχωρημένα στάδια εγκαθίσταται μόνιμη ατροφία των μυών αυτών με αποτέλεσμα δυσχέρεια στη σύλληψη και εκτέλεση επιδέξιων κινήσεων (π.χ. ράψιμο, χρήση κλειδιών, γράψιμο).

Πώς γίνεται η διάγνωση της ωλένιας νευρίτιδας?


Η διάγνωση της ωλένιας νευρίτιδας είναι κλινική και βασίζεται στη λήψη λεπτομερούς ιστορικού και την κλινική εξέταση του πάσχοντος. Επιπρόσθετα, ο ασθενής υποβάλλεται σε νευροφυσιολογικό έλεγχο (ηλεκτομυογράφημα) και απεικονιστικό έλεγχο για να αναγνωριστεί η πιθανή αιτία πίεσης του ωλένιου νεύρου.

Υπάρχει τρόπος οριστικής θεραπείας?


Στα πρώιμα στάδια της νόσου όπου τα συμπτώματα είναι ήπια και περιοδικά συστήνεται να αποφεύγουν να έχουν τους αγκώνες λυγισμένους για μεγάλο χρονικό διάστημα ή την πίεση σε σκληρές επιφάνειες. Μάλιστα, κάποιοι ασθενείς ανακουφίζονται με την εφαρμογή ειδικών νυχτερινών ναρθήκων που διατηρούν τον αγκώνα σε έκταση. Επίσης, χορηγούνται αντιφλεγμονώδη φάρμακα και σε σπάνιες περιπτώσεις τοπική έγχυση κορτικοστεροειδούς (κορτιζόνης) για την υποχώρηση του οιδήματος.

Σε πιο προχωρημένα στάδια που το αίσθημα μουδιάσματος εμμένει ή εμφανίζεται ατροφία των μυών τότε έχει απόλυτη ένδειξη η χειρουργική θεραπεία. Το είδος της χειρουργικής τεχνικής εξατομικεύεται ανάλογα με τα χαρακτηριστικά του κάθε ασθενούς. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων η απλή αποσυμπίεση του ωλένιου νεύρου στην αύλακα του προσφέρει μόνιμη ανακούφιση από τα συμπτώματα. Γίνεται με μια μικρή τομή 6-7 cm στην έσω πλευρά του αγκώνα όπου αναγνωρίζεται το ωλένιο νεύρο και διανοίγονται όλα τα πιθανά σημεία παγίδευσής του στο κανάλι. Σε κάποιες περιπτώσεις που διεγχειρητικά αναγνωρίζεται εξάρθρημα του νεύρου κατά την κάμψη του αγκώνα γίνεται μεταφορά του στην πρόσθια επιφάνεια του αντιβραχίου και ενταφιασμός του κάτω από μυικές ομάδες. Η χειρουργική αποσυμπίεση του ωλενίου νεύρου στον αγκώνα είναι μια επέμβαση ασφαλής, γρήγορη (συνήθως λιγότερο από 60 λεπτά), χωρίς να απαιτείται νοσηλεία του ασθενούς στο νοσοκομείο και εξασφαλίζει πλήρη και μόνιμη ανακούφιση του ασθενούς από τα συμπτώματά του.